เมื่อปาฏิหารย์มีจริง

posted on 23 Mar 2008 15:21 by duoartistsinphuket

Photobucket

เมื่อ1 ปีกว่าๆ  เราทั้งสองคนมีนัดกับมูลนิธิเกี่ยวกับสุนัขอนาถาของภูเก็ต   เราสองคนเดินทางไปทำบ้านที่เรียกว่าโครงการสวรรค์ของสุนัข   วันนั้นเราทั้งสองคนต้องอยู่ท่ามกลางสุนัขและแมวเร่ร่อนกว่า455ตัว   เสียงแห่งความเหงาและความเครียดดังระงมไปทั่วทุกทิศ    

ฟังเหมืองดังว่า  .....ฉันอยากกลับบ้าน....

นายจ๋าเมื่อไหร่จะมารับผม......

ด้วยความเวทนาต่อเพื่อนร่วมโลกตัวน้อยๆ

  ทำไห้กลุ่มคนผู้มีจิตเมตตาร่วมกัน

สร้างองค์กรนี้ขึ้นมา     แต่เมื่อต้องมาทำงานนีีจริงๆปัญหาที่มีตรงหน้าคือ

  มีคนเอาหมาและแมวมาทิ้งมากขึ้น 

อาหารไม่พอเพียง  วัคซีนรักษาโรคไม่พอ  

วันหนึ่งแคธี่และริค เพื่อนชาวอเมริกันจึงเดินทางมาหา2ศิลปินที่บ้าน

เจด้าและวัชรินทร์  เราต้องการความช่วยเหลือจากคุณ 

เราต้องการทำโปรเจ็คเพื่อบอกกล่าวแก่ผู้ที่รักสัตว์

ว่าเค้าสามารถมาบริจาคอาหารและวัคซีนแก่สัตว์ได้ที่นี่ 

หรืออาจจะมาเป็นอาสาสมัครมอบเวลาที่มีเพื่อช่วยงาน

เจ้าหน้าที่ในมูลนิธินี้      เราต้องการสร้างสวรรค์ไห้หมาและแมว   หากเป็นคุณ2คนไปช่วยแน่นอนว่าเสียงมันคงจะดังกว่า เพียงลำพังแค่เจ้าหน้าที่  

  แต่เราไม่มีเงินจ้างนะ

โอเค  ฟรีก็ฟรีคะ  แต่มีปัญหานิดน้อยแต่มหาสารเกี่ยวกับเจด้าคะ

ปัญหานั้นคือ   เจด้ากลัวหมามากกกกกกกถึงมากที่สุด  เนื่องจากตอน8ขวบเคยโดนหมารุมกัดเลือดกระจายไปทั้งตัว 

ฝังใจมากทุกครั้งที่ได้ยินเสียงหมาเห่า

เจด้าวิ่งหนีไปก่อนเพื่อน   ไม่เกลียดหมานะ  แต่ไม่ไว้ใจหมานะ 

ทำไงดีละ.....สงสารน้องหมาแต่เจด้ากัววววว

หนูนุ้ยเลยคุยกับเจ้าหน้าที่ว่า   ต้องกันหมาไว้ในกรงละ

จนกว่าเจด้าจะทำสวรรค์ไห้น้องๆเรียบร้อย

ไม่เช่นนั้นคนที่ขึ้นสวรรค์อาจเป้นเจด้านะคะ    

ตกลงตามนี้......เข้าประจำการ 

ผสมสีวาดบ้านไห้หมาแนวน่ารัก  กุ๊กกิ๊ก  จุ๊กจิ๊ก

ทันไดนั้นเย็นหลังวาบ  เหมือนมีอะไรมายืนข้างหลัง 

กลิ่นมันช่างเย้ายวนชวนเป็นลมยิ่งนัก

เราก็ส่งเสียงอันแผ่วเบาออกไป  ปาป้าช่วยด้วยๆๆๆๆๆไม่มีใครได้ยินเราเลย

ทำไงดีอะ  มันจะง่ำชั้นไหม แง แง  ช่วยด้วย  ค่อยๆหันมา 

เจอหมาหน้าตามอซอ  ที่หัวมีรูขนาดนิ้วโป้ง

หมาหัวเน่านี่เอง.....เน่าอย่างนี้มันคงเจ็บนะเนี่ย

  หัวเน่ายืนมองเจด้าตาปริบๆ

เจดาสบตาหัวเน่า  ตามองตา   ใครจะวิ่งก่อนดี....แต่มันน่าสงสารนะ 

มันเป้นอะไรอะ  หันไปมองเพื่อนมันเป็นชิวาว่าใส่คอนเท็คเลนสีฟ้า  

...เอ้ยตาบอดนี่  โถตัวก้นิดเดียวตาบอดอีก 

มันคงกัดขาเราไม่โดนอะนะ.......ทันไดนั้นเสียงเจ้าหน้าที่ก็ดังขึ้น  

ใครปล่อยไห้หมามากวนคุณเจด้า  ตายละๆๆๆ  เอาไปก่อนเร็ววววเค้ากลัวหมา...ขอโทษนะคะ 

ไม่เป็นไรมั้งคะพี่มันคงไม่กัดเจดาใช่ไหม......มันเป็นไรอะคะ  ..อ๋อ  ตัวหัวเน่านะโดนทารุณกรรมมาโดยเจ้าของนะคะ 

คนข้างบ้านทนไม่ไหวเลยขโมยมาฝากที่นี่

อีกตัวเค้าเอาบุหรี่จี้มันนะ  ...เด๋วอะไรอะคนเรานี่แม่งโรคจิตขนาดนี้แล้วหรือ 

เอ้ยเค้าเพื่อนคุณนะทำได้ไงอะ

พี่ไม่ต้องจับมันหรอกเจด้าจะระวังตัวเองละกันคาดว่าคงวิ่งเร็วกวาอะคะ

พี่ๆเจ้าหน้าที่เล่้าว่าแต่ละวันมีหมาตาย5-6ตัวเนื่องจากเครียด  กัดกันเองตาย   ขนาดเจ้าหน้าที่บางทีเดินอยู่ดีๆมันก้เข้ามากัดเพราะระแวงว่าจะทำร้ายเค้า  ....แต่ทุกวันจะมีคนเอาหมามาผูกไว้ไห้หน้ามูลนิธิ   

ใส่กล่องมาก็มี    งานนี้ทั้งเหนื่อยทั้งกดดัน

จะมีอาสาสมัครต่างชาติหมุนเวียนเข้ามาช่วยเป็นระยะ  

แต่มีปัญหาเรื่องอาหารและวัคซีนนี่ละ 

....เรา2คนวาดภาพและตกแต่งบ้านหมากันอย่างขมะเขม้นและระแวงไปด้วย

  ก้เริ่มมีเพื่อนมะหมา4ขาครับ

วนเวียนมาดูเรื่อยๆ  บางตัว3ขา ตาข้างเดียว  .

...มีบางตัวสียังไม่แห้งพี่ท่านเล่นฉี่จองที่เลยทีเดียว

บางตัวกินสีเฉยเลย  บางตัวขโมยสีไปทั้งหลอดวิ่งหนีต้องไห้เจ้าหน้าที่ตามมาคืน  

ขณะกำลังเพลินๆนั้นมีนักข่าวมาทำข่าวเรา 

เพื่อโปรโมทสถานที่และโครงการ  เราแค่อยากฝากว่า

อย่าคิดซื้อสัตว์ไห้ใครที่เค้าไม่ได้รักมันจริงๆ 

และถ้าไม่พร้อมอย่าทำภาระไห้กับสัตว์เลย เป้นบาปด้วย

และไอ้พวกโรคจิตทั้งหลาย  วันหนึ่งกรรมจะสนองมรึงงงงงงง...ไอ้คนใจร้าย

ขอแช่งเลย.....เอ่อพี่เจด้าคะอันนี้ออกอากาศไม่ได้คะ 

ขอแบบเบาลงสักหน่อยได้ไหมคะ

อ่อๆๆๆ กรุณาลนะคะอย่ารังแกสัตว์ที่ไม่มีทางสู้เลยคะ 

ปรดไห้ความรักและเมตตาแด่เพื่อนร่วมโลก โอเคไหมคะน้อง........  ....................หลังจากทำบ้านหมาเรียบร้อยเราก็กลับบ้านด้วยความสุขปนเศร้า

ขณะเดินทางกลับคุยกันเรื่องนี้ตลอดทาง 

เรื่องที่เจดายอมไห้เค้าปล่อยหมามาใกล้ได้ไง ..ไม่กลัวเหรอ 

รถเรื่่มเข้าสู่เขตสะปำ   กำลังจะผ่านหน้าวัดสะปำ 

พลันสายตาเหลือบไปเห็นวัตถุสีดำๆเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง

พุ่งไปข้างหน้ารถเรามีเลือดไหลตามเป้นทาง ตาทที่2ขาหลังจะพาครูดถนนไป

หนูนุ้ยเริ่มตกใจว่าเอ้ยนี่หมานี่นา  ทำไมเลือดมันมากจัง  มาจากไหนอะ...จอดก่อนดีไหม.

จอดไม่ได้รถมันทางวันเวย์  ทางนี้รถเร็วด้วย......

แล้วเราก็ผ่านไปขณะที่ขับรถไปก็คุยว่ามันจะตายไหม

แล้วรถสิบล้อมากด้วย....รถจะทับมันไหม  ....

ตัดสินใจว่าหากเลี้ยวรถกลับมันยังอยู่จะเอาไปรักษาแล้วค่อย

ส่งมูลนิธิ

ย้อนกลับไปมันยังอยู่ที่เดิมภาพเดิมคือ  

ลากขาวิ่งตามรถที่ผ่านไป   จนรถลับตาจึงลากขากลับมารอรถที่เดิม

หนูนุ้ยเอาผ้าห่มลงไปอุ้มมันขึ้นรถ  โอ้พระเจ้า.. วันนี้เจอแต่หมาเน่า  โคตรเหม็นเน่าเลย......หัวก็แตก

ขาก็เหลือแต่กระดูกนิดเดียว เนื้อโดนสีกับถนนหมด  ตัวสั่น  สายตาหวาดระแวง

วัชรินทร์ต้องคอยปลอบตลอดเวลา  ....มีหันหน้ามามองชั้นอีก  ไม่ต้องเลย  จะกัดชั้นใช่ไหมละ...ไปไกลๆเค้ากลัว

เราพาไปรักษาที่โรงพยาบาล    หลายปีแล้วละ

หมอบอกว่าคงโดนรถทับช่วงล่างมาขาและหลังเสียหมดแล้ว

เน่าด้วยคงเดินไม่ได้อีกต่อไป  เพราะไม่มีความรู้สึกแล้ว    คอก็เอียง  หลังคดด้วยโอ้... หมามีโปรโมชั่น

ได้หลายโรคเชียวนะแก    ขณะรักษา วัชรินทร์ต้องคอยไปปลอบใจมันทุกวัน  คุยกับมัน    เจด้าผู้กลัวหมาก้เริ่มประกอบรถไห้    เริ่มตั้งชื่อไห้  เริ่มที่  ซมซาน....ไม่เอา.....โชคดี...ไม่เอา

แมกกี้...ไม่จ๊าบ...เดี๊ยงศักดิ์  ณ1800ดีก่า  ดูดีมีฐานะด้วย    เจดาคอยดูห่างๆ   เดี๊ยงศักดิ์ก็พยายามมาทำความรู้จัก  ด้วยการลากขาหลังตาม    ไปๆๆๆๆๆอย่ามายุ่งกะช้านนนนนไปหาหนูนุ้ยไปๆๆๆ.

มันก้ยังตามเหมือนรู้ว่านี่ละคนตัดสินใจเก็บผมมา

   จะมาจุ๊บขอบคุณ   .............แต่ว่าอยู่ไกลๆเลยนะแกชั้นกลัว

เดี๊ยงศักดิ์เป็นหมาระแวงคน   เวลาเจดากวาดบ้านนั้นมันจะกลัวมากหัวสั่นเลย  สงสัยว่าเคยโดนทำร้ายร่างกายมา  แล้วพิการเจ้าของเลยเอามาทิ้งวัด  จนมาเจอเราสองคนแน่นอน

กลัวเราจะัไม่รักด้วยการพยายามโชว์อะไรแปลกๆ   เช่นจะเอ๋    วิ่งดักหน้าดักหลัง    วิ่งงับหางตัวเอง

เดีียงเป้นหมาที่ไร้วินัยโดยสิ้นเชิง   ต้องเอามาฝึกใหม่   ขาดความเพียร เจด้าไห้เค้าฝึกขึ้นบรรไดเอง

ไม่ช่วย  แต่เชียร์อยู่ตลอดเป้นปอมๆเกิลร์  เดี้ยงสู้ๆๆๆๆๆๆๆ

เริ่มเข้ากันได้โดยไม่รุ้ตัว   เจดาเดินไปไหนเค้าจะตาม   นั่งไหนนั่งด้วย     เพราะเราเป้นคนพาไปวิ่ง

เวลามีหมูปิ้งเดี้ยงได้กินด้วย   กินไอติมเดี้ยงด้วยสิ  

เวลาไปเล่นกับหมาข้างนอกเลือดออกก็จะมาฟ้อง

เวลาโดนดุเดี๊ยงร้องไห้ น้ำตาคลอตา  ตัวสั่น

 เวลาดีใจจะยิ้มกระโดดไปมาไม่หยุด    ........เดี้ยงศักดิ์เป็นแผลอีกแล้วหรือนี่  เมื่อไหร่จะวิ่งทันตัวอื่นอะ

เดี้ยงแม่คิดออกแล้ว   ....เดี้ยงอยากเดินได้ปะ   ...แบบไม่ต้องมีล้ออะเอาไหม

กริ้งงงงงงพี่ภาคนงามจ๋า  ว่างไหมเอ่ย  นวดไห้หน่อยแต่ไม่ใช่เจ้านะ  หมาน้อยอะได้ปะเดี๋ยวจ่ายไห้นะคะๆๆๆๆ

พี่ภา.....เอาก็เอา

หลังจากนั้นเดี้ยงศักดิืก้มีหมอนวดส่วนตัว   

คุณเจดา หมามันเดินไม่ได้แล้ว  เสียเงินเปล่านะ   เสียเวลาด้วย

อะหนูอยากลองอะ  ....มันบอกว่าอยากเดินได้

มันบอกยังไงครับ

มันจับมือ

หมอ....  ตามใจมึง

.................................ผ่านไป4เดือนจากการนวดทุกอาทิตย์

วันหนึ่งเจดากลับบ้านเย็น  เรียกเดี้ยงศักดิ์  เจด้ามาแล้ววววว

โอ้.....เดี้ยงเดิน4ขามาหาเจดา   ....ตาฝาดแน่นอน

กรี๊ดดดดดดดดด ................เดินได้5ก้าวล้ม  แต่เดินได้ 

ดีใจทั้ง2ตัวกระโดดโลดเต้นชะชะช่าาาาาา

อย่าเชื่อใครเพราะว่าปาฏิหารย์มีจริง   ...อย่าเชื่อใครง่ายๆ 

ถ้าใจสู้    ....ยืนยันโดยเดี้ยงศักดิ์  ณ.1800

.........................ปล.ตอนนี้เจด้ากำลังสอนเดี้ยงศักดิ์ วาดรูป   รอดูกันนะพี่น้องงงงงโอเย่่... 

 

 

Photobucket

เจ้าหมาตาบอด1ข้าง  อีกข้างก็เลือนรางเต็มที่

 

Photobucket

ข้างในที่เราตกแต่งกันแล้ว     ดูสีก่อน

 

Photobucket

เคธี่และจอนห์  มาดูการทำงานอาสาสมัคร  

 

Photobucket

เดี้ยงศักดิ์เมื่อแรกเจอ   ผ่านการฆ่าหมัด  ถอนขน  ฉีดยา  หมดไป1800บาทเป็นที่มานามสกุลเค้าละ

 ดูตามันจิ    มันทำตางี้ตลอดเวลาเดินตามเจด้า

 

Photobucket

ดูเวลาเค้ามองสิ   ขอบคุณคร้าบป้อค้าบ  ของขวัญปีใหม่

 

 

Photobucket

รถเดี้ยงศักดิ์คันแรก  เจด้าผลิตมาจาก กระเป๋าเดินทางแบบลาก

 

Photobucket

เดี้ยงศักดิ์  ณ.บัดนี้  มันบ้าไปแล้ววววววยิ้มตลอด

 

Photobucket

พี่น้องคร้าบเคยเห็นหมานอนเกยคางยิ้มหวานไหม  ดูเค้าทำ

 

Photobucket

เย้ๆๆๆๆๆดีใจจังแม่จะพาไปเที่ยวตลาดเปิดท้าย  จะได้กินเนื้อย่างเย้้้เ

ค้าจะเอาไปขายยังไม่รู้ชะตากรรมนะแก00000

 

..

 

Photobucket

รับลมเย็นสบ่ายจังเลยคร้าบ   ชอบๆๆๆๆๆๆ

 

Photobucket

แม่ใส่เขาไห้ป๋ม  ติดไฟด้วยรถจะได้ไม่เสยครับ

 

Photobucket

ที่นอนเดี้ยง  งามล้ำเลิศ  ได้มาจากลุงๆป้าๆขายของที่เปิดท้ายครับ

 

Photobucket

ป้าภาใจดี  ช่วยเดี้ยงศักดิ์ไห้เริ่มเดินได้   แต่อู้ยยยยยยยเจ็บเหมือนกันนะครับ

 

Photobucket

แม่คร้าบเดี้ยงจะเดินเพื่อแม่   เย้ๆๆๆๆๆสู้เพื่อแม่จริงๆ

..............................................................................................................ปล.

พรุ่งนี้ผมต้องเดินทางไกลไปสุราษฏ์เพราะคุณปู่เข้าโรงพยาบาลครับ   พ่อกะแม่ตกใจหมดเลย

เดี้ยงต้องไปเป็นกำลังใจสักหน่อย   

Comment

Comment:

Tweet

เซิจหาสูตรยารักษาผิวน้องหมา เลยมาเจอบล็อคคุณเจดา
ชอบคุณเจดามากๆเลย น่ารัก เวลาเล่าอะไรก็สนุก อ่านแล้วเพลิน ถ้ามีโอกาสไปภูเก็ต จะแวะไปเที่ยวแกลอรี่ของคุณเจดานะคะ

ปล. ขอจดสูตรหมาหมักขมิ้นไปใช้กับหมาที่บ้านบ้างนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะ

#9 By urin jira (110.168.191.125) on 2011-09-21 00:12

ตอนนี้อยู่ไหนกันแล้วค้า
คุณปู่อาการเป็นยังไงบ้างคะ
ฝากเยี่ยมด้วย ค่า

#8 By Nokontherock on 2008-03-27 11:53

ขอบคุณคุณเจด้า มากๆครับ
กับกำลังใจดีๆที่มีให้ครับ สำหรับชีวิตคนทำหนังสือ โดยเฉพาะนี่เป็นงาน 2เล่มแรกในชีวิตกับการทำเองลงทุนเองของนักเขียนไส้แห้ง ที่ถูกสำนักพิมพ์เอารัดเอาเปรียบจนหมดความอดทน ต้องกบฎตัวเองลุกขึ้นมาประกาศเจตนา กับสิ่งท่ีตัวเองรัก
สิ่งที่ผมต้องการมากที่สุดตอนนี้ตือ
โอกาสและการสนับสนุน จากทุกคนที่เห็นคุณค่า
ของผลงานชุดนี้ครับ 2 ปี ที่ลงมือทำ ผมคาดหวังว่า
สิ่งที่เราคิดเราทำจะมีผลกับอนาคต คือการมีโอกาสที่จะผลิตผลงานต่อไปครับ ตอนนี้ผมลงมือเขียนเล่ม 3 ภาคใหม่ไปแล้วสิ่งที่คาดหวังคือการตอบรับ และอยากเห็นนักเขียนลุกขึ้นมาผลิตผลงานเอง เพราะผมเชื่อว่าถ้าเราหลุดจากทุนนิยมได้
ผลงานที่ออกมามันจะบริสุทธิ์ และจิงใจไม่จงใจครับ
ตอนนี้ผมได้แต่ คาดหวังว่าสิ่งที่ผมคิดมันต้องเป็นจริง อาจจะพลามไปหน่อยนะครับ แต่นี่เป็นสิ่งที่ผมรู้สึกอัดอั่นมานาน ขอบคุณที่รับฟังนะครับ
cry

#7 By lekprapan on 2008-03-27 09:38

อยากให้มีคุณเจด้า กะ คุณวัชรินทร์
เยอะๆจังเลยครับผมว่าโลกใบนี้้ต้องน่าอยู่มากๆ
ขึ้นอีกเป็นกอง บางทีสังคมเมืองและการถูกเอารัดเอาเปรียบจากทุนนิยม อาจทำให้ผมเป็นคนเห็นแก่ตัวมากขึ้น ตอนนี้ผมต้องดูแบบอย่างจากคุณ 2 คนแล้วล่ะ
เอาล่ะ ต่อไปผมคงต้องทำดีให้มากขึ้นแล้ว
ขอบคุณครับHot! Hot! Hot! Hot!

#6 By lekprapan on 2008-03-26 22:52

โถถถถถถ
เดี้ยงศักดิ์ ของน้านก
อ่านแล้วเส้า น้ำตาคลอ เลย
นี่ถ้าไม่ได้ม๊าเจด้า กะ ป๊าวัชรินทร์ ป่านฉะนี้
เดี้ยงจะเปนฉันใด
ดีจัง..ที่เห็นดูโอ้คู่นี้ใจบุญ
ขอให้ได้รับสิ่งดีดีตอบแทนนะคะ
เอาใจช่วยคุณปู่ด้วยนะให้หายป่วยเร็วๆด้วยเต๊อะ สาธุ

#5 By Nokontherock on 2008-03-24 09:58

ดีจัง...ตั้งใจทำงานเพื่อสังคม....
ขอให้มีความสุขมากbig smile

#4 By alienboon on 2008-03-24 00:38

big smile big smile big smile

เจดาน่าจะนำที่อยู่ และเบอร์โทรของแคธี่และริค หรือเบอร์โครงการสวรรค์ของน้องหมา-แมว มาลงด้วยนะคะ เพื่อช่วยประชาสัมพันธ์โครงการและเผื่อเพื่อนๆ ละแวกใกล้เคียงพังงา ภูเก็ต กระบี่ อยากไปช่วยสละเงินค่าอาหาร หรือวัคซีน หรือไปรับน้องหมามาเลี้ยงดูบ้าง

ชื้นใจจังค่ะ ที่ในสังคมแห้งๆแห่งนี้ยังมีกลุ่มคนน่ารักที่อยากช่วยเหลือสังคมทั้งในที่ลับและกลางที่แจ้งแบบเจดาพี่หนูนุ้ย แคธี่และริค รู้ว่ายังมี..พวกเราก็ไม่เหนื่อยที่จะเดินหน้าแล้วเนาะ แม้จะมีน้อยแต่ก็ยังมี ความหวังนี้ไม่เลือนราง ความดีทำได้แม้ไม่มีเงินขึ้นอยู่กับใจว่าอยากจะทำหรือเปล่า..

ดีใจและภูมิใจที่ได้รู้จักกัน นี้แหละน้าสาวอันดามันสวยงามเกินกว่าจะสัมผัสได้ด้วยตา..จุ๊ฟๆ เทคแคร์นะคะ ขอให้คุณปู่หายป่วยและมีสุขภาพแข็งแรงไวๆ นะคะ เดินทางปลอดภัยค่ะ

big smile big smile big smile

#3 By พี่พลอยจ๋า on 2008-03-23 22:21

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
รักคุณเจด้าที่สุดเลยค่ะ
คนอะไรก็ไม่รู้สวยแล้วยังใจดี
มีเมตตากับหมาน้อยที่น่าสงสารอีก
รูปที่คุณเจด้าไปวาดให้ก็น่ารักสดใส
ใครเห็นก็คงชื่นตาชื่นใจ อย่างน้อยๆเจ้าหน้าที่เค้าก็จะได้ดูแลหัวเน่าทั้งหลายอย่างมีความสุขมากขึ้น
ขอให้คุณเจด้ามีความสุขความเจริญยิ่งๆขึ้นไปนะคะ

#2 By eeddy(อี๊ด) on 2008-03-23 21:52

สงสารน้องหมาจัง

แต่ยังโชคดีนะครับที่ยังมีคนรักและคอยช่วยเหลือพวกมันอยู่บ้าง

แอบแช่งไอ้พวกเจ้าของไร้ความรับผิดชอบทั้งหลาย

Hot!

#1 By azlaz on 2008-03-23 18:39