Duoartists in phuket

>

ภาพวาดนางในฝัน แสดงงานที่เซ้นทรัล สีลมปี2000

โดยศิลปิน วัชรินทร์ รอดนิตย์

ก่อนที่จะเจอเจด้า 1 ปี **ชิ้นนี้เค้าไม่ยอมขายที่งานแสดง คำตอบคือเก็บรูปไว้รอน้อง**

..............................................................................................................................................

ส่วนนี่คือนางในฝันตัวจริง ฝันร้ายชัดๆ

ถ่ายที่บ้านจีนยามบ่าย

เมื่อครั้งเป็นนางแบบให้ศิลปินที่มาเลเซีย

เป็นตัวแทนหญิงไทยยุคเก่าและใหม่ นั่งอยู่5ชั่วโมง เมื่อยและคันมากกกก

..................................................................................................................

                                      ที่ใดมีรัก ที่นั่นก็มีรักนะสิ...บทที่3

เพื่อนๆนั่งอึ้ง......เจดาอึ้ง.....

คำพุดจากปากคนที่ดูซื่อๆเซ่อๆทำให้เจด้าเหมือนไฟช๊อต พุดไม่ออกเลย

....................

................

ขอคิดก่อนนะ พรุ่งนี้จะให้คำตอบ ขอโทษนะที่พุดอะไรแรงไปหน่อย

แต่ไม่อยากหลอกใคร เพราะรู้ว่ามันเจ็บ

......................................................

.....................................................................................

เมื่อคืนนอนคิดทั้งคืน ยังจำได้ว่าพลาดอะไรบ้าง

มันจะเริ่มต้นด้วยความตื่นเต้น

ชายคนนั้นจะมองว่าเราเ็ป็้นโลกใหม่สำหรับเค้า

หลงไหล เร้าใจ ไฝ่ฝัน

เริ่มหมดช่วงโปรโมชั่น เริ่มเห็นว่าเราแปลกไป คนมองมากไป

เราเริ่มไม่คุยกัน ฉันเริ่มเจ็บปวด

เราไม่ฟังกัน แต่ฉันยังมั่นคง

พ่อแม่เธออยากให้ฉันเหมือนคนอื่น

ฉันไม่อยากเป็นคนอื่น

เธออยากให้ฉันเหมือนคนนั้น คนโน้น ฉันไม่อยากเ็ป็็้นคนไหน

ทำไมฉันต้องเถียงเวลาไม่เห็นด้วย เธอไม่ชอบที่ฉันแสดงความคิดฉัน**เวรอยากได้สาวไม่มีสมอง**

โมโหที่ฉัน เลื่อนขั้นเพราะเธอเป้นผู้ชาย**ตกลงตูผิดที่ทำงานได้ดี**

จะมีความสุขอะไรนักหนา ไร้สาระ ยิ้มอยู่ได้**อ้าวเอ้ย พาลนี่หว่า**

น้องคนนั้นเค้าน่ารัก...........ยังไม่มีอะไรกัน คุณเห็นผมเป้นอะไร**เป็นไอ้เวรไง**

ทำไมต้องศิลปะ คนอื่นเค้าหาเงินง่ายกว่าคุณอีก ใส้แห้งแน่นอน**เออ กูรู้มาตั้งแต่5ขวบแล้ว**

เริ่มเซ็ง....

เลิกกันดีกว่า ฉันบอก ..เธอเปลี่ยนเมื่อไหร่ ฉันจบเอง....

จบ........

.............................................................................................

นี่คือเหตุผลของคนไม่อยากรัก คิดว่าไม่มีใครที่เหมาะกับเราหรอก

แต่คำพูดที่ได้ฟังมันท้าทายเราว่า เฮ้ย ...คนคิดอย่างนี้มีจริงอะ

ใครจะรักคนที่เราไม่รู้ว่าเค้านิสัยอย่างไร รักเพราะเชื่อว่าเราเป็นคู่กันเนี่ยนะ

แล้วถ้าเราเป็นโรคจิตละ ไม่ซวยเหรอ

แปลกอะ ...ตัดสินใจละ

....................................................................................

วันรุ่งขึ้น มาตามเวลาคะ เค้าไม่พลาด

พี่คะ ..ตกลงไปทานข้าวด้วย   แต่แค่ทานข้าวนะ

ตกลงครับ

ไปทานข้าวกันครั้งแรก  พี่เค้าทำแก้วแตก  จานหล่น แจกันร่วง

เรานั่งขำ  คิดในใจ ..ชั้นว่าซุ่มซ่ามแล้ว แพ้เค้าเลยอะ..

ดูเค้ามุ่งมั่นในการบริการมาก  

**ช่วงแรกมาแนวนี้ทุกคนละ  ตักอาหารให้  พุดจาดี**

มาส่งเรากลับที่พัก **เอ่อ เป็นสุภาพบุรุษมากคะ  **

เราเริ่มทานข้าว  ออกเที่ยวกัน มีกิจกรรมร่วมกัน  โดยไม่เป็นแฟนกัน

แค่เริ่มศึกษานิสัยใจคอ   เจด้าคิดตอนนั้นว่า  ทุกครั้งทีพลาดและเจ็บปวดเพราะรัก

ที่ผิดคือเราไม่มั่นใจที่จะเป็นตัวของเราเอง  เราแค่อยากให้คนอีกคนรัก

เราลืมรักตัวเอง  ครั้งนี้ไม่ว่าจะไปกันได้หรือไม่  ชั้นจะเป็นตัวเอง

บอกตัวเองเสมอ  ใครจะรักเราเค้าต้องยอมรับที่เราเป็นได้

..........................................................................................

เรา   2   คน   คบกันไปเรื่อยๆ  ไม่ผูกมัด  ไม่มีข้อแม้   ไม่เกินเลยกว่าเพื่อน 

ความรักอาจเป็นเรื่องความรู้สึก  หากแต่ความรู้สึกล้วนๆนั้น

ไม่สามารถดำรงอยู่หากไม่มีเหตุผลเข้าร่วม

ตอนนั้นเราคิดว่าเราเป็นคนชอบคิดและชอบที่จะแย้งได้

หากเราคิดไม่ตรงกันก็ไม่น่าใช่เรื่องผิด เกลียดคนเจ้าชู้  เกลียดการพนัน 

ไม่กินเหล้า  ไม่สูบบุหรี่    ชอบอิสระ 

ชอบเดินทาง  อ่อนไหว  บ้าบิ่น  อธิบายตัวเองยังยากเลย

แล้วจะคบกับใครได้เนี่ย    คิดว่าอยู่คนเดียวเนี่ยดีที่สุด จะได้ไม่ทำความเดือดร้อนแก่ชายหนุ่มชาวโลก

เคยนั่งเขียนตัวอย่างผู้ชายที่น่าจะมีชีวิตอยู่กับเราได้ต้องมีคุณสมบัติดังนี้

1.ใจดีมากกกกกก**เพราะถ้าน้อยไปอาจจะประสาทรับประทาน  เวลาเราโก๊ะ**

2.มีศีล5ติดตัว**สำคัญมากข้อนี้  **

3. ไม่เป็นทาศกระแสโลกที่ผันผวนไปด้วยความเปลี่ยนแปลง

4.มั่นคงในความรัก รักเดียวใจเดียว**จะเจอไหมนี่**

5.เป็นนักฟังที่ดี   ขี้อ้อน  โรแมนติคกุ๊กกิ๊ก จุ๊กจิ๊ก

6.ต่อมโมโหตายด้าน  **ไม่งั้นหัวใจต้องวายตายเพราะเราแน่นอน**

7.ข้อสำคัญมากที่สุดคือ  รักเราแบบที่เราเป็น

8.ไม่ขี้หึง**เพราะเคยมีแฟนขี้หึงมาก่อน  นรกชัดๆ   คนยิ้มให้เราเธอ ชวนทะเลาะไป3วัน3คืน เวง**

9.ชอบเดินทาง  **เพราะเราชีพจรลงเท้ามากกก**

10.พร้อมจะหัวใจขึ้นๆลงๆตื่นเต้นไปกับเราตลอดเวลา

กลับไปอ่าน10ข้อ  ตกลงจะหาเจอในโลกจริงๆไหมหนอ  ท่าทางจะไม่มีอะ

........................................................................................................................

เวลา1เดือนต่อมา   ความสำพันธ์ยังเป็นเพื่อนสำหรับ1คน    แต่อีก1คน ความรักยังคงเป็นความรัก

เวลา1เดือนอาจจะสั้นสำหรับความสุข  หากแต่1เดือนสำหรับความทุกข์ช่างยาวนาน

1เดือนผ่านไป 

เจด้าป่วย   เค้ายังอยู่ที่เดิม

เจด้างี่เง่า   เค้ายังอยู่ที่เดิม

เจด้าน่ารัก  เค้ายังอยู่ที่เดิม

เจด้าวีนแตก   เค้ายังอยู่ที่เดิม

เจด้าร้องให้   เค้ายังอยู่ที่เดิม

เจด้าเริ่มรัก   เริ่มกลัวที่จะรัก   เริ่มถอยห่าง  เค้าน้ำตารินไหล

เจด้าร้องให้   เพราะทำคนอื่นร้องให้

ตัดสินใจเดินทางอีกครั้ง   บางครั้งการถอยให้ไกลอาจจะเห็นว่า เราต้องการอะไรแน่

วันที่กล่าวลา  เธอบอกว่า  ขอไปด้วย.......ชีวิตจะสั้นหรือยาวแค่ไหน  ผมไปด้วย  ผมจะตามไปดูแลคุณ

อึ้ง....อยู่ระหว่างความสับสนว่าชอบดีหรือถอยดี   เดินหน้าต่อหรือถอยหลัง

รักก็เจ็บ   ไม่รักก็เจ็บ

ชีวิตนี้ให้โอกาศคนอื่นตั้งหลายครั้ง   แต่ทำไมใจร้ายจังไม่ค่อยให้โอกาศตัวเอง

อืม....คนเราจะแกล้งเป็นคนอื่นนานแค่ไหนหนอ   3เดือนหรือ4เดือน

น่าจะไม่เกิน6เดือนนะ...

....................................................................................................................

สายลมโชยเอื่อย  ข้างหาดราไวย์

เธอจับมือชั้นไว้   บีบแน่น   เหมือนเป็นวันสุดท้ายที่เราจะเจอกัน

เจดาตัดสินใจแล้ว 

เราจะคบกันต่อไป  แต่เราต้องย้ายมาอยู่ด้วยกัน

เป็นเวลา6เดือน   เราต้องรู้จักตัวตนจริงๆของกันและกัน

...แต่ว่าผมอยากแต่งงานกับคุณเหมือนที่เคยบอกคุณเมื่อวันแรกที่เจอ..

..แต่ว่าชั้นไม่อยากแต่งงานกับใครโดยที่ยังไม่รู้ว่าจะอยู่กับเค้าได้ไหม  เรายังไม่รู้จักกันดีพอ..

...รู้จักกันดีพอ  ต้องแค่ไหนหรือ ผมอยากให้เกียรติคุณ  ผมรักคุณผมไม่อยากให้คุณเสียใจอีก นั่นคือที่ผมรู้...

...ชั้นรู้ว่า การกระทำเท่านั้นที่เชื่อได้   เราจะอยู่ด้วยกัน6เดือน   เราจะต้องเป็นตัวของเราเอง 

ถ้า6เดือนนั้นเรารู้สึกดีต่อกัน   เข้าใจกัน  และขาดกันไม่ได้  เราจะแต่งงานกัน

แต่ถ้าถึงเวลานั้น เรารำคาญกันและกัน    เข้ากันไม่ได้  เซ็กส์ห่วย  นอนกรน  ขี้รำคาญ รับกันไม่ได้

เราจะแยกจากกันโดยดี    ห้ามรั้งกันไว้  ตกลงไหม

...คุณนี่เดาใจยากจริงๆ   แต่ผมก็รักคุณ........

......................................................................................................

เราย้ายมาอยู่ด้วยกัน    ใช้ชีวิตร่วมกัน   นอนดิ้นถีบอีกฝ่ายตกเตียง    ขี้เซาปลุกยาก

บ้างาน   เราเต้นรำด้วยกัน   วิ่งตากฝนแข่งกัน    หัวเราะเรื่องบ้าบอ

เขวี้ยงพู่กันใส่กัน   ใครเอาสีชั้นไป ห้ามย้ายที่สิ.... .......ใครแย่งลูกชิ้นเค้าไปอ้าปากเดี๋ยวนี้  เอาคืนมา.....

วีนแตก   .... ดีใจกระโดดเกาะคอกันเหมือนลูกลิง 

เธอกรนสนั่นเมือง    ชั้นนอนดิ้น  อืมทำไงดี....

ตกลงว่า   ชั้นนอนก่อนนะ เธอต้องกล่อมเจด้าหลับก่อน  แล้วเธอค่อยหลับเชิญกรนตามสบาย ชั้นนอนตายไปแล้ว         ที่สำคัญ  จิตรกร2คนอยู่ในถ้ำเดียวกัน  จะต้องมีวิธีอยู่ด้วย   โดยไม่ฆ่ากันสะก่อน

และแล้วเมื่อเวลาใกล้6เดือนผ่านไป   เจด้าก็ได้เรียนรู้ว่า.......

ปล.โปรดติดตามตอนสุดท้ายเร็วๆนี้คะ

**รูปแรกโดนเซ็นเซอร์นะเป็นรูปที่ที่รักเราวาดนางในฝันนะ  พอดีเห็นหน้าอกเค้าเลยเซ็นเซอร์คะไว้ค่อยลงใหม่ครั้งหน้าละกัน

............................................................................................................

ดีใจจังพี่โน้ส  อุดม  แต้พานิช     มาเยี่ยม   ตกใจจนต้องขอเข้าไปจิ้มดูหน่อยพี่เค้าเลยจิ้มกลับ555555

เด๋วเค้าจะไปที่ภูเก็ต จะพานั่งซาเล้งรอบเมือง   พลอยจ๋ามาด่วน